Europese Commissie komt op 16 juni met officiële reactie op het Stop Killing Games

Update: 18-06-2026 

Bijna 1,3 miljoen Europese gamers steunden het burgerinitiatief Stop Killing Games, dat aandacht vraagt voor een probleem waar steeds meer spelers tegenaan lopen: uitgevers die gekochte videogames volledig onbruikbaar maken door servers uit te schakelen of ondersteuning abrupt te beëindigen. Ondanks deze brede steun heeft de Europese Commissie laten weten dat zij op dit moment geen nieuwe wetgeving wil invoeren die ontwikkelaars en uitgevers verplicht om games na beëindiging van de officiële ondersteuning in een redelijke, speelbare staat achter te laten.

De Commissie erkent wel dat het onderwerp leeft onder consumenten, maar stelt dat het bestaande juridische kader volgens haar grotendeels al voldoende bescherming biedt. In plaats van nieuwe wetgeving wil zij onderzoeken of er samen met de game-industrie en consumentenorganisaties vrijwillige afspraken kunnen worden gemaakt over de manier waarop videogames worden beëindigd. Daarnaast wil de Commissie consumenten beter informeren over hun bestaande rechten.

Doel van Stop Killing Games

Het initiatief Stop Killing Games werd opgezet door contentmaker en consumentenactivist Ross Scott. Aanleiding vormde de groeiende praktijk waarbij uitgevers online functies uitschakelen of complete games ontoegankelijk maken nadat de commerciële levensduur volgens hen is verstreken. Hierdoor kunnen consumenten een product waarvoor zij betaald hebben soms niet langer gebruiken, zelfs wanneer het om een spel voor één speler gaat dat afhankelijk is gemaakt van externe servers.

De initiatiefnemers stellen dat spelers een gekocht product niet volledig zouden mogen verliezen doordat een uitgever besluit de ondersteuning te beëindigen. Zij pleiten niet voor eeuwige updates of onbeperkte technische ondersteuning, maar vragen om maatregelen waardoor een game na het einde van de officiële levenscyclus nog in een functionele toestand kan blijven bestaan. Daarbij wordt bijvoorbeeld gedacht aan:

• het verwijderen van verplichte onlineverbindingen wanneer die niet langer noodzakelijk zijn;
• het beschikbaar stellen van privéservers of serverbestanden;
• het aanpassen van de software zodat bestaande eigenaars de game zelfstandig kunnen blijven gebruiken;
• het voorkomen dat een product volledig waardeloos wordt zodra de uitgever de stekker eruit trekt.

Reactie van de Europese Commissie

De Europese Commissie heeft aangegeven dat nieuwe wetgeving op dit terrein volgens haar moeilijk te verenigen is met bestaande regels rond auteursrecht en intellectuele eigendom. Makers en rechthebbenden beschikken immers over exclusieve rechten met betrekking tot hun creaties en mogen in beginsel zelf bepalen hoe en wanneer zij hun producten exploiteren.

Daarnaast wijst de Commissie erop dat consumenten binnen de huidige Europese regelgeving al bepaalde rechten hebben. Zo moeten bedrijven duidelijk communiceren onder welke voorwaarden digitale diensten kunnen worden beëindigd. Wanneer een product niet voldoet aan de verwachtingen die consumenten op basis van de verstrekte informatie redelijkerwijs mochten hebben, kunnen zij in bepaalde gevallen aanspraak maken op herstel, compensatie of terugbetaling.

Volgens de Commissie kan een strengere handhaving van deze bestaande consumentenrechten er mogelijk al toe leiden dat bedrijven uit eigen beweging kiezen voor duurzamere oplossingen en een langere ondersteuning van videogames.

Vrijwillige gedragscode

In plaats van bindende wetgeving overweegt de Commissie gesprekken te voeren met vertegenwoordigers van de videogame-industrie en consumentenorganisaties. Het doel daarvan is het opstellen van een vrijwillige gedragscode met aanbevelingen voor het verantwoord beëindigen van digitale spellen.

Een dergelijke code zou ontwikkelaars en uitgevers richtlijnen kunnen bieden over:

• transparante communicatie richting spelers;
• tijdige aankondigingen wanneer ondersteuning stopt;
• mogelijkheden om games speelbaar te houden;
• een redelijke overgangsperiode voor gebruikers.

Omdat deze afspraken niet juridisch afdwingbaar zouden zijn, beschouwen veel voorstanders van Stop Killing Games dit echter niet als een voldoende oplossing.

Kritiek vanuit de initiatiefnemers

Ross Scott had al vóór de officiële reactie aangegeven dat hij weinig vertrouwen had in een ingrijpende aanpak vanuit de Europese Commissie. Volgens hem wezen eerdere gesprekken erop dat de Commissie de voorkeur gaf aan een terughoudende en minder regulerende benadering.

Daarnaast uitte hij kritiek op de invloed van de game-industrie tijdens het proces. Volgens Scott hebben vertegenwoordigers van uitgevers en brancheorganisaties aanzienlijk meer mogelijkheden gehad om hun standpunten kenbaar te maken dan consumentenvertegenwoordigers. Daardoor zou het perspectief van spelers onvoldoende zijn meegenomen.

Waarom Scott het initiatief toch als een succes ziet

Ondanks het uitblijven van nieuwe wetgeving beschouwt Scott de situatie niet als een nederlaag. Volgens hem is Stop Killing Games inmiddels uitgegroeid van een traditioneel burgerinitiatief tot een bredere internationale consumentenbeweging.

De enorme hoeveelheid steun uit verschillende Europese landen heeft het onderwerp volgens hem definitief op de politieke agenda geplaatst. In zijn ogen is het belangrijkste doel — het zichtbaar maken van het probleem — al bereikt. Daardoor kunnen verdere stappen ook buiten de Europese Commissie plaatsvinden.

Focus verschuift naar het Europees Parlement

De initiatiefnemers richten zich nu nadrukkelijk op het Europees Parlement. Hoewel Europarlementariërs geen eigen wetgevingsvoorstellen kunnen indienen zoals de Europese Commissie dat kan, beschikken zij wel over invloed tijdens de behandeling van nieuwe wetgeving.

Volgens Scott zouden veel leden van het Parlement ontvankelijker staan tegenover de argumenten van Stop Killing Games. Daarom probeert de organisatie steun te verzamelen om onderdelen van haar voorstellen alsnog op te nemen in toekomstige Europese regelgeving.

Mogelijke koppeling aan de Digital Fairness Act

Een belangrijk doelwit is de aangekondigde Digital Fairness Act (DFA). Deze toekomstige Europese wetgeving moet consumenten beter beschermen tegen moderne digitale problemen die volgens beleidsmakers nog onvoldoende door bestaande regels worden afgedekt.

Binnen de discussie rond de DFA wordt onder meer gekeken naar:

• misleidende gebruikersinterfaces en zogenaamde dark patterns;
• verslavende ontwerptechnieken in digitale diensten;
• transparantie over digitale producten;
• de bescherming van consumenten in online omgevingen.

De initiatiefnemers hopen dat de problematiek rond het permanent uitschakelen van videogames binnen dit bredere kader alsnog kan worden behandeld. Mocht dat lukken, dan zouden bepaalde eisen van Stop Killing Games indirect alsnog in Europese regelgeving kunnen terechtkomen.

Breder debat over digitaal eigendom

De discussie raakt aan een fundamentele vraag die steeds belangrijker wordt in het digitale tijdperk: wat betekent het eigenlijk om een digitaal product te bezitten?

Waar consumenten vroeger een fysiek spel kochten dat onafhankelijk van de fabrikant bruikbaar bleef, zijn moderne videogames steeds vaker afhankelijk van online infrastructuur, authenticatieservers en voortdurende ondersteuning door de uitgever. Hierdoor ontstaat spanning tussen enerzijds de rechten van ontwikkelaars en rechthebbenden en anderzijds de verwachtingen van consumenten die menen een blijvend bruikbaar product te hebben aangeschaft.

Hoewel de Europese Commissie vooralsnog geen nieuwe verplichtingen wil opleggen, is het debat daarmee niet beëindigd. Integendeel: door de grote publieke belangstelling en de politieke aandacht lijkt de discussie over de toekomst van digitaal eigendom en de levensduur van videogames voorlopig alleen maar verder aan kracht te winnen.

Door: Drifter